Gaby de Vries en Conny Versteege: Volhouders tegen het onrecht

Toen de school voor de zomervakantie dicht ging, leek dat een definitieve sluiting. Schoolbestuur St. Bavo in Haarlem zag geen toekomst meer voor de Huibersschool. Maar Gaby de Vries (26 jaar) en Conny Versteege (43 jaar), die samen voor groep 5/6 staan én allebei in de medezeggenschapsraad zitten, bonden de strijd aan. En ze wonnen. Op 5 september ging hun school ‘gewoon' weer open.

'Hou vol, Hou vast': bij het horen van die hit van Bløf, schieten ze tegenwoordig soms even vol, zeggen Gaby en Conny. "Een collega kwam met dat nummer aan toen we middenin al het gedoe zaten. Dat is echt ons lied geworden." Het schooljaar is alweer een paar weken op gang als we de twee volhouders spreken in hun eigen lokaal. Tien kinderen telt combinatieklas 5/6 op dit moment. Vorig jaar hadden ze nog 27 leerlingen in hun groep. "Het kan héél snel gaan", hebben ze gemerkt. Maar ze blijken het vechten nog niet moe. "We moeten er tegenaan, we gaan ervoor. We gaan weer opbouwen!"

Zorgelijke situatie
Een school die eigenlijk zou sluiten, maar waar nu 'gewoon' les wordt gegeven. Wat is er de afgelopen tijd allemaal gebeurd rond de mgr. Huibersschool in de Haarlemse wijk Schalkwijk? De situatie rond hun school was al langer zorgelijk, zeggen Conny en Gaby. Er was sprake van vandalisme rond het gebouw, ze hadden af en toe last van hangjongeren, het leerlingenaantal liep terug, maar de directeur die in februari 2010 begon, startte een 'verbeteroffensief'.
Tijdens nieuwjaarsnacht 2011 ging het mis. Er brak brand uit in school. In eerste instantie leek het vooral roetschade, maar bij het verwijderen van de plafonds kwam er asbest tevoorschijn en de school moest tijdelijk naar een andere lokatie verhuizen. Dat werden uiteindelijk drie verschillende lokaties, deels aan de andere kant van een drukke doorgaande weg. Conny: "In no time waren er twintig kinderen naar andere scholen vertrokken. De stichting St. Bavo heeft andere scholen wel opgeroepen om geen kinderen van ons aan te nemen, gewezen op het feit dat het overmacht was, dat we weer terug zouden keren naar ons eigen gebouw, maar dat hielp niet echt. Ik snap het ook wel: er waren ouders die kinderen op drie verschillende lokaties moesten halen en brengen."
Het team besloot: na de meivakantie, op 9 mei, als we weer terug zijn op de Duitslandlaan, dan gaan we opnieuw beginnen. Er was een prijsvraag uitgeschreven voor een nieuwe naam, en iedereen had zin in een nieuwe start.

Spoedvergadering
Gaby: "En toen werden we gebeld door de directeur. De dag erop, 19 april, ik vergeet die datum nooit meer, moesten we allemaal bij elkaar komen voor een spoedvergadering. En we moesten een briefje printen voor de ouders. Daar stond in dat er de 20ste een hele belangrijke ouderavond zou zijn."
Conny: "We zaten als team bij elkaar en we dachten: ze gaan de school sluiten. Toen hebben we de directeur gebeld en het rechtstreeks gevraagd. Ze zei eigenlijk niks. Dan weet je het wel. We waren compleet verbijsterd."
Gaby belde meteen met haar bond, de AOb, Conny schakelde het CNV in. Ze keken op allerlei websites, zoals het ouderinformatiepunt 50tien.nl en hoorden van alle deskundigen wat ze eigenlijk wel vermoedden: ze hadden als leden van de mr allang van zo'n voorgenomen besluit op de hoogte moeten zijn. Dit klopte niet.
De bijeenkomst de volgende dag, met de directeur en een nieuwe interim-bestuurder, verliep 'erg emotioneel', zeggen ze. "De stoom kwam uit onze oren. Ze draaiden eromheen terwijl wij zeiden: we zouden opnieuw beginnen, met een nieuwe naam. Maar zij benadrukten de problemen met de veiligheid rond school, problematische financiën en de onderwijskwaliteit die niet te waarborgen zou zijn in de combinatiegroep."
Een klap in het gezicht van Gaby en Conny, die daar nog nooit iets over hadden gehoord. Uiteindelijk liepen ze beiden weg uit de vergadering: 'niet echt handig als mr-lid', geven ze nu toe.
De interim-bestuurder en de directeur bleken samen alles grondig te hebben voorbereid: er ging een persbericht de deur uit, de volgende dag stond het nieuws over sluiting van de school al in de krant. Tijdens de ouderavond schonken de directeuren van de omliggende scholen de koffie in: ook die waren al langer op de hoogte. Tijdens die ouderbijeenkomst benadrukte de directeur dat het schortte aan de kwaliteit van het onderwijs, maar de aanwezige ouders werden woest. "Ze voelden zich bedonderd. Waren de school trouw gebleven tijdens die moeilijke periode na de brand en terwijl zíj nadachten over een nieuwe naam zou het bestuur zomaar besluiten om niet meer open te gaan? Ze voelden zich echt belazerd. Want als je het zo brengt en de pers weet het al, dan is de school eigenlijk al half dicht."

Actiegroep
Er ontstond een actiegroep van ouders en leerkrachten. Wat volgde waren weken van eindeloos veel telefoneren met de bonden, de vereniging voor openbaar onderwijs, protestbrieven schrijven en uiteindelijk overleg met een advocaat, Willem Hein Hogerzeil. Vooral Conny was daar druk mee, als parttimer kon ze er meer tijd aan besteden. "Nadat het bestuur een brief kreeg van de advocaat werd er niet meer met ons gesproken. Als we als team of ouders iets vroegen kregen we geen reactie meer. Er was een vreselijke sfeer. We hadden soms het gevoel dat we aan een dood paard trokken."
Maar het voelde als onrecht wat het bestuur hier probeerde, en dus gíngen ze ervoor, zeggen de beide leerkrachten. "We begrepen dat er sprake was van een procedurefout. We hadden als mr tijdig ingelicht moeten worden over het voornemen tot sluiting, dus we wilden naar de geschillencommissie. Dat bood echt perpectief volgens onze advocaat." De vrije tijd werd besteed aan brieven schrijven, plannen maken, overleg met de advocaat, overleg met de ouders, actievoeren, inspreken bij de gemeenteraad. De directeur stapte op. Er kwam, voor wat volgens het bestuur de laatste maanden van de school zouden zijn, een interimmer.

De ouders die hen bleven steunen en hun kinderen op school hielden zijn 'superouders', vinden de leerkrachten. Ze maakten flyers, spandoeken, organiseerden een protestmars, schreven brieven naar de gemeenteraad, spraken daar in, en kwamen op een gegeven moment zelfs met een taart naar de docentenkamer met de tekst 'Hou vol, Hou vast'. "Toen stonden we wel even te janken in de koffiekamer."
De WMS wordt binnenkort geëvalueerd, en Conny heeft één manco al ontdekt, zegt ze: "Er bestaat geen noodwetje waar iets heel snel mee geregeld kan worden. Je schrijft verzoekschriften, brieven, alles duurt en duurt en zoals in ons geval, dan dendert het bestuur maar door met het traject om te sluiten. Je kunt geen kort geding aanspannen ofzo. De tijd was echt onze tegenstander hier. Je verliest ouders. Hoe minder kinderen we overhielden, hoe makkelijker het zou zijn om te sluiten."

Een paar dagen voor de zomervakantie kwam de geschillencommissie bijeen om over de Huibersschool te praten. Conny: "Ik had de hele nacht niet geslapen, van alles voorbereid. Je voelt je als leerkracht uit het basisonderwijs heel klein als je daar zit. Maar gelukkig deed onze advocaat het woord en was de commissie vooral erg kritisch naar het bestuur toe." Na afloop 'voelde het goed' ,,maar we moesten toch erg onzeker de zomervakantie in." Waarbij ze door de nieuwe interim-directeur nog net op de hoogte werden gebracht van een nieuw formatieplan: Gaby en Conny kwamen daar niet meer in voor, en ook een derde leerkracht die tijdens de protesten veel van zich had laten horen, was overgeplaatst naar een andere school.
De vakantie was één week op dreef toen de commissie, versneld, uitspraak deed. De Huibersschool moest open blijven. Het bestuur had de mr gepasseerd. De door de stichting gesignaleerde problemen bestonden al langer, dus dat had anders gekund. Er is grote blijdschap ('af en toe loop ik op wolken'), maar ook een dubbel gevoel. Want door alle perikelen waren er in september nog maar 34 leerlingen over. Er zijn nu vier combinatiegroepen. "We moeten aan de bak. Nadenken over wat voor school we willen zijn, misschien een nieuwe visie formuleren, aansluiting houden bij de wijk."

Ooievaar
Er is een inmiddels een nieuwe directeur, die er 'helemaal voor gaat' constateren Gaby en Conny opgelucht. Met z'n allen gaan ze aan de groei van de school werken. De bestuurder bij St. Bavo die ziek was, is terug, de interimmer is inmiddels weg. "We krijgen als school een nieuwe kans. Er is weer communicatie, overleg, dat is heerlijk. En het is verschrikkelijk dat het blijkbaar zó van personen afhankelijk is, dat één persoon het hele beleid om kan schoffelen." Gaby: "Ik loop anders rond in de wijk. Als ik ergens een ooievaar zie hangen dat er een kind is geboren denk ik heel even: zal ik daar een briefje door de bus doen, over onze school?"
In februari is het weer 'Uur U', realiseren ze zich. Dan moeten ze met het team en het bestuur gaan kijken of er toekomst is voor de Huibersschool. Zo niet, dan moeten ze ook dicht, zeggen ze eerlijk. "Maar zo'n procedure moet wel zorgvuldig verlopen. Daar heeft iedereen recht op: kinderen, ouders en team. Maar we gaan er niet van uit, we gaan er helemaal voor en het huidige bestuur steunt ons daarin."
Is er nog iets goeds voortgekomen uit alle ellende? Als team zijn ze nog hechter geworden, vinden ze. "Je weet goed wat je aan elkaar hebt, waar ieders kwaliteiten liggen. Dan hoor je iemand praten en dan denk je: oké, jou moeten we hebben in de mr." Conny heeft besloten dat ze doorgaat en ook in de gmr wil. Dichter bij het vuur. Eerder van alles op de hoogte. "Ik weet nu zoveel meer. Ik heb het zakboek wms eigenlijk permanent bij me. Het zit vol gele stickertjes. Ik zoek continu dingen op: mag dat wel, hoeveel weken hebben we, gaat het om advies of instemming."
Gaby is ook helemaal 'into de mr', zegt ze. "Toen ik erin kwam wist ik niet zo goed wat het allemaal voorstelde, nu zie ik dat je echt veel kan als mr."

Vijf tips van Gaby en Conny

1 Geloof niemand op z'n blauwe ogen en neem als mr het initiatief. Vraag hoe zaken in elkaar zitten. Blijf altijd in gesprek met het bevoegd gezag, dat is zó belangrijk.
2 Zorg dat je het zakboek medezeggenschap en de code goed bestuur in huis hebt. "Eigenlijk onmisbaar."
3 Maak een jaarkalender: dan weet je als mr wanneer je welke informatie kunt verwachten en in huis moet hebben.
4 Ken je rechten. Bestuurders roepen en proberen soms ook maar wat. Schakel deskundigen in, die heeft het bestuur ook. Jij staat de hele dag voor de klas, voor veel zaken heb je gewoon geen tijd.
5 Kies een ouder als voorzitter, die voelt zich toch vrijer.

Verschenen in Infomr 3/2011

Gepubliceerd 2012-12-01 12:00:00

Categorie

Deel dit artikel:

Gerelateerde artikelen

Cookie wetgeving

Online cookiepolicy
De Nederlandse Telecomwet schrijft sinds 5 juni 2012 voor dat de gebruiker van websites op de hoogte moet zijn van het plaatsen en uitlezen van cookies. Een cookie is een bestandje met een tekenreeks dat bij uw bezoek aan een website naar uw computer wordt gestuurd en waarmee uw computer bij een volgend bezoek wordt herkend.

Welke cookies gebruikt de AOb?
1. Google Analytics
De website www.aob.nl plaatst cookies die voortkomen uit het Google Analytics script dat op de website wordt ingeladen. Google Analytics is een hulpprogramma voor webstatistieken waarmee website-eigenaren inzicht kunnen krijgen in de manier waarop bezoekers omgaan met hun website. Door middel van Google Analytics proberen wij uw website bezoek zo gebruiksvriendelijk mogelijk te houden.

Meer informatie over cookies?
Op de volgende websites kunt u meer informatie over cookies vinden:
Consumentenbond: Wat zijn cookies?
Consumentenbond: Waarvoor dienen cookies?
Consumentenbond: Cookies verwijderen
Consumentenbond: Cookies uitschakelen
Deze site maakt gebruik van cookiesMeer informatieAccepteren