Landelijke Commissie Geschillen WMS: Scherpe vragen, ruimte voor bemiddeling

Eind maart kwam de nieuwe Landelijke Commissie Geschillen WMS voor het eerst bij elkaar in Utrecht: een historisch moment. Info.mr was erbij.

Hoeveel geschillencommissies er in het verleden precies waren, heeft eigenlijk niemand paraat. Bijna tien, denken de meeste betrokkenen. Protestant, katholiek, algemeen, voor primair en voortgezet onderwijs: een flinke club. En die commissies vergaderden allemaal ergens anders. De een trok het land door en organiseerde de zittingen in een lokaal op de betrokken school, de ander regelde een zaaltje in een stadhuis, zetelde in Woerden of huurde iets in Hoog Brabant, een bekende en centraal gelegen vergaderlocatie in het Utrechtse Hoog Catharijne.
De enige echte nieuwe landelijke geschillencommissie WMS heeft een vaste stek: ze houdt kantoor in Utrecht, in kamer 4.01 van Hogeschool Domstad op de Weg der Verenigde Naties. Een doorsnee zaaltje op de vierde verdieping, met uitzicht op een stuk Merwedekanaal, de Munt, en de Douwe Egbertsfabriek in de verte.
Er staan ongeveer 25 stoelen voor eventuele belangstellenden klaar, wat behoorlijk optimistisch lijkt, er is een gevulde ijskast met frisdrank en er zijn uiteraard goed gevulde thermoskannen met koffie en thee. De leden van de geschillencommissie hebben de beschikking over een eigen kamer met computer, voor overleg.
De nieuwe commissie vergadert voorlopig eens per maand. De eerste bijeenkomst was op 28 maart, daarna waren er nog zittingen op 24 april en 30 mei. Voor de zomervakantie zal er nog op 26 juni worden vergaderd.
De primeur bij deze nieuwe commissie ging naar het Stabrechtcollege uit Geldrop. De personeelsgeleding van de mr legde een interpretatiegeschil voor over de vraag of de instrumenten van het voorgestelde protocol 'functioneren en beoordelen' vallen onder beleid, en er dus sprake moet zijn van instemmingsrecht voor de pmr. Een geschil dus dat niet over de inhoud, maar over de uitleg van de nieuwe wet gaat: wat moet je precies verstaan onder 'beleid'.
Volgens de pmr horen de gekozen uitvoeringsinstrumenten en de manier waarop die worden ingezet, wel degelijk tot het beleid. De zorg is begrijpelijk: het gaat om de beoordeling van het functioneren van het personeel van het Stabrechtcollege en het bestuur wil daar ondermeer een leerlingenenquête en een omgevingsonderzoek voor gebruiken. "Als de pmr geen inzicht heeft in de wijze van uitvoering, - hoe worden die middelen ingezet, wie doet eraan mee -, kan ze geen instemming geven", aldus de juridisch adviseur van de pmr tijdens de zitting. De raadsman van de tegenpartij betoogt uiteraard dat de pmr over de grote lijnen gaat, dat het bestuur niet over elk uitvoeringsdetail instemming kan en wil vragen aan de pmr.
Deze geschillencommissie laat zich niet met een kluitje in het riet sturen, blijkt onmiddellijk. Wat het échte motief is om zo'n beperkte definitie van beleid maken aan te hangen, vraagt commissielid Mentink zich af. En of dat wel passend is, gezien de discussie rondom good governance? Het bevoegd gezag heeft het zichtbaar moeilijk met de concrete aanpak van de commissie. Er volgt een wat ongemakkelijke stilte en het antwoord overtuigt niet echt. Dat het bevoegd gezag bovendien al tot invoering is overgegaan zonder de uitspraak van de geschillencommissie af te wachten, lijkt ook niet erg netjes.
Alle commissieleden stellen vragen, om te ontdekken waar nu precies de terughoudendheid zit bij het bevoegd gezag. De tegenstellingen worden scherp neergezet door voorzitter Irene Asscher-Vonk, die ook probeert om uit te vinden waar de grenzen liggen van de bemoeienis die de pmr wil hebben. Dat het bevoegd gezag zegt dat de pmr het ermee eens is dat leerlingen betrokken worden bij de beoordeling van personeel is wat 'kort door de bocht', vindt een aanwezig lid van de personeelsdelegatie. "Als wij niet weten hóe dat precies gebeurt, zijn wij er niet voor. Het is belangrijk voor collega's om te weten hóe ze beoordeeld worden en met welke instrumenten dat gebeurt. Dat is heel wezenlijk voor ons."
De voorzitter opereert met veel charme, humor en gemak en geeft iedereen de mogelijkheid om alles aan de orde te stellen: Blijf niet met een brok in de keel zitten, adviseert ze. "Als u ons nog wat mee wilt delen, doe dat nu."
Deze behandeling wijkt inhoudelijk niet af van wat totnogtoe gebruikelijk was, constateren de secretarissen van de vroegere geschillencommissies, waarvan er een aantal deze eerste zitting bijwonen. Zij zorgen in de toekomst voor ambtelijke ondersteuning van de nieuwe commissie en de inzet van hun expertise blijft dus gewaarborgd.
De tweede zaak op deze eerste zittingsdag speelt op het Etty Hillesum-Lyceum in Deventer. In het formatieplan kiest het bevoegd gezag voor een aantal bezuinigingsmaatregelen, vooral op het personele vlak, waar de personeelsleden in de mr het niet mee eens zijn. De geleding weigert daarom zijn instemming. De pmr vindt dat het beter is een gebouw af te stoten van de zes locaties die het Etty Hillesum heeft dan financiële tegenvallers 'af te wentelen op het personeelsbudget'.
Maar er is meer aan de hand: te grote klassen, onvrede onder het personeel, een uitgeholde zorgstructuur: volgens de mr-woordvoerder komt er nooit serieuze respons vanuit de directie op noodsignalen die de mr daarover uitzendt. Stukken worden stelselmatig op het laatste nippertje overhandigd, klaagt de pmr. Hier zijn de verhoudingen grondig verstoord, blijkt uit alles. Beide partijen tonen zich verongelijkt: "de directie doet maar", vindt de mr. De directie op haar beurt zegt tussen de regels door dat de mr 'nooit iets wil' en 'altijd dwarsligt.'
Dit lijkt een klassiek machtsconflict tussen mr en bevoegd gezag zoals het hopelijk niet meer vaak voorkomt. De schimpscheuten vliegen over en weer. Toch meent voorzitter Irene Asscher-Vonk dat zij aan beide kanten iets bespeurt van toenadering, al gaat dat 'als egeltjes': waarmee ze verwijst naar een oude campagne over seksuele voorlichting met als motto 'egeltjes doen het heel voorzichtig'. Is er wellicht animo voor een bemiddelingspoging van de kant van de geschillencommissie? Zal ze even schorsen? Is het niet beter om er samen uit te komen, eventueel met behulp van leden van de geschillencommissie, dan een uitspraak van de commissie af te wachten?
Het wordt een schorsing, maar binnen zeven minuten zitten de partijen weer aan tafel. De pmr ziet een bemiddelingspoging niet zitten, blijkt: kom maar op met die uitspraak.
De locatiedirecteur kan het niet laten om daar nijdig overheen te gaan: "Wij zijn wel bereid, maar jullie willen weer niet!" En de jurist van de pmr verzucht later in de lift: "Als ze eruit wilden komen, was dat allang gebeurd."

Verschenen in Infomr 2/2008

Gepubliceerd 2012-12-01 12:00:00

Categorie

Deel dit artikel:

Gerelateerde artikelen

Cookie wetgeving

Online cookiepolicy
De Nederlandse Telecomwet schrijft sinds 5 juni 2012 voor dat de gebruiker van websites op de hoogte moet zijn van het plaatsen en uitlezen van cookies. Een cookie is een bestandje met een tekenreeks dat bij uw bezoek aan een website naar uw computer wordt gestuurd en waarmee uw computer bij een volgend bezoek wordt herkend.

Welke cookies gebruikt de AOb?
1. Google Analytics
De website www.aob.nl plaatst cookies die voortkomen uit het Google Analytics script dat op de website wordt ingeladen. Google Analytics is een hulpprogramma voor webstatistieken waarmee website-eigenaren inzicht kunnen krijgen in de manier waarop bezoekers omgaan met hun website. Door middel van Google Analytics proberen wij uw website bezoek zo gebruiksvriendelijk mogelijk te houden.

Meer informatie over cookies?
Op de volgende websites kunt u meer informatie over cookies vinden:
Consumentenbond: Wat zijn cookies?
Consumentenbond: Waarvoor dienen cookies?
Consumentenbond: Cookies verwijderen
Consumentenbond: Cookies uitschakelen
Deze site maakt gebruik van cookiesMeer informatieAccepteren