Nicolette van Zanten: 'In zo'n kleine club kan niemand zich permitteren om achterover te hangen'

Ze werkte jarenlang als intercedente bij Randstad, maar keerde de commerciële dienstverlening de rug toe en staat sinds drie jaar voor de klas op openbare basisschool De Parel in Zutphen. Nicolette van Zanten (38, leerkracht groep 4) is voorzitter van de gmr van de stichting Archipel, waar 25 basisscholen uit de omgeving (gemeente Zutphen, Brummen en Voorst) onder vallen. "Je bent hier echt met de inhoud bezig. Praat en denkt mee over wat de directie in concept neerzet."

Om maar met het 'slechte' nieuws te beginnen: Nicolette werd onlangs gevraagd om waarnemend directeur te worden op De Parel. Op zich geweldig, vindt ze: "Maar dat betekent dus dat ik afscheid moet nemen van de gmr." De teleurstelling is duidelijk bij de andere aanwezigen. De zorg ook: want ook al vindt in december de installatie van de nieuwe gmr plaats, de helft van het aantal zetels is nog vacant. Ze zullen met z'n allen de boer op moeten om ouders en leerkrachten over de streep te trekken, voorspelt Nicolette. Terwijl ze er niet eens zoveel nodig hebben: de gmr van Stichting De Archipel bestaat slechts uit zes ouders en zes leerkrachten. Sinds de nieuwe wet medezeggenschap op scholen hoeft een gmr niet meer uitsluitend uit mr-leden te bestaan. Een afvaardiging per school is evenmin verplicht. De gmr van stichting Archipel fungeerde het afgelopen schooljaar als pilot-project met een 'kleine en slagvaardige gmr', zoals Nicolette de structuur omschrijft. Met 50 mensen (een ouder en een personeelslid uit iedere mr) vergaderen zou ook absoluut niet werken, zegt ze. "Dit werkt wél. Je bent met zo'n klein groepje, niemand kan het zich permitteren om achterover te hangen en tijdens de vergadering de stukken pas door te bladeren. Er zijn korte lijntjes, iedereen is in z'n eigen tijd bezig met lezen en overleggen, vragen opstellen en standpunten bepalen."

Nieuwe leden vinden
Dat de gmr niet meer samengesteld hoeft te worden uit mr-leden ziet ze als een groot voordeel: "We zijn meteen gaan vissen buiten die kleine vijver van mr-leden." Via nieuwsbrieven, oproepen op de website, mr-bezoeken en het persoonlijk benaderen van mensen probeert de huidige gmr nieuwe leden te vinden. Maar het gaat moeizaam. Wat wel goed lukt: deskundigen vinden om commissies bij te staan en deel te nemen aan themaraden. Bij de totstandkoming van een nieuw zorgplan leidde de inbreng van deskundige ouders en personeelsleden duidelijk tot meer kwaliteit, vertelt commissielid Ingrid. "Zo iemand wil niet als volwaardig lid in de gmr, maar wil wel zijn of haar expertise op één speciaal onderwerp inbrengen. Heel waardevol."
Deze gmr heeft ook al aanmeldingen van in financiën gespecialiseerde ouders. Externen met vakkennis zijn meer dan welkom in de vier commissies: ouder-leerling, personeel, beheer en financiën. Toch zitten er haken en ogen aan, vindt een gmr-lid uit de personeelsgeleding. "Kijk je bij de samenstelling van de commissies ook uit welke geleding mensen afkomstig zijn? Of kijk je alleen naar hun expertise? Als de commissie personeel puur en alleen bestaat uit ouders die gespecialiseerd zijn in personeelswerk kunnen er tegengestelde belangen gaan spelen. Met verschillende beleidsstukken moet specifiek de personeelsgeleding al dan niet instemmen. Dat moet je wel onderkennen." Daar zit wat in, vinden ook de anderen, maar het pragmatisme overheerst: "We zijn zo klein. Laten we er van uitgaan dat we gemotiveerde commissies samen kunnen stellen en ons bewust zijn van de belangen."

Bouwen aan een geheugen
"Het andere uiterste kan zijn om geen commissies te willen, maar per onderwerp te kijken wie de expertise bezit", oppert de voorzitter. Nee, is de opvatting: "Continuïteit binnen een commissie heeft prioriteit. Het is ook belangrijk om aan een 'geheugen' te bouwen, zeker bij een commissie beheer of financiën." Steeds weer komt het terug: er moeten meer gmr-leden bij, iedereen moet in z'n eigen netwerk hard aan de slag om nieuwe leden te werven. "Laten we reëel blijven. We zijn nu maar met z'n vijven (alhoewel er vanavond een personeelslid als potentieel gmr-lid oriënterend aanwezig is). Als ik in drie commissies moet, ga ik dat niet trekken."
Dat er zo weinig animo is, is natuurlijk teleurstellend. Maar ze druppelen wel binnen, constateert Nicolette. "Vooral ouders zien het lidmaatschap - naast het uiting en inhoud geven aan hun betrokkenheid bij het onderwijs aan hun kinderen - ook als een mogelijkheid tot meer persoonlijke groei." Terecht, vindt ze. "Er is ook budget voor scholing. Dat geld moeten we gebruiken. Voor persoonlijke ontwikkeling maar niet minder ter vergroting van de professionaliteit van medezeggenschap binnen onze stichting". Zelf werd ze weliswaar direct na haar indiensttreding op De Parel lid van de mr, dat was grotendeels omdat iedereen er al een keer in had gezeten, bekent ze. "Ik moest m'n taakuren natuurlijk ook vullen, maar ik vond het niet vervelend. Het gaf invulling aan de betrokkenheid die ik voel en aan mijn interesse voor de organisatie van het onderwijs in het algemeen. Al ben je je het eerste jaar niet heel bewust van wat je aan het doen bent."
Tot een paar maanden geleden heette De Parel nog De Condor. Een school waarvan het leerlingental jaar na jaar terugliep, terwijl de concurrentie in de omgeving wel groeide. Nicolette: "We zijn bezig geweest met een visie- en missietraject. Onderdeel daarvan was een enquête onder de bewoners van de wijken om ons heen. Toen onze visie op onderwijs duidelijk verwoord werd, paste de naam van De Condor daar niet meer bij."
Het werd De Parel, school voor talentontwikkeling. 'Elkaar laten schitteren', is nu het motto, dat onder meer op affiches in de school te lezen is. In de entreehal staan vitrines, waarin elke leerling kan laten zien waar hij of zij trots op is: of dat nu een net gelezen boek is, een werkstuk of een mooi dictee. Nicolette: "Een condor blijkt trouwens bij uitstek een vogel te zijn die goed voor z'n jongen zorgt: dat was mij tot voor kort niet bekend."

Idealisme
Van de overstap bedrijfsleven-onderwijs heeft ze nog geen moment spijt gehad: "Ik wilde al jaren 'ooit' in het onderwijs, maar het komt nooit uit om je om te scholen. Toen ik zwanger was van m'n tweede kind dacht ik: ooit, ooit, wanneer is dat dan. En toen besloot ik: nu." Ze voelde zich niet meer thuis in de commerciële dienstverlening, zegt ze. "Ik wilde deels uit idealisme in het onderwijs. Bij Randstad was ik ook vooral geïnteresseerd in de personele kant: wat kan ik mensen bieden, toevoegen en wat kan ik 'halen'. Met die vragen heb je bij kinderen in een hele pure vorm te maken."
De stichting Archipel neemt medezeggenschap serieus, vindt Nicolette. Personeelsleden zijn eens in de twee weken op dinsdagmiddag vrij geroosterd voor gmr-werk, voor ouders is er een financiële vergoeding. De gmr zelf neemt ook de eigen organisatiestructuur onder de loep: "Vroeger lag de hele tafel vol met 'pakmaar-af-printjes', dat kwam de concentratie niet ten goede. Nu kijken we goed naar wie welke stukken nodig heeft. Die pakketten papier in je brievenbus maken het werk onnodig omvangrijk en onoverzichtelijk."
Nog zoiets: elk verslag van de vergadering eindigt met een actielijst, met namen erbij. "Hoef je niet de hele tekst door te lezen om te zoeken wat er afgesproken is en van je wordt verwacht."
Het is wel wennen aan een grote stichting: dingen blijven soms lang liggen, constateert de gmr: 'Daar werken we samen met de directie aan.' Ook het feit dat Archipel als stichting sinds vorige week in een nieuw gebouw huist waar de email en telefoon het nog niet doet, leidt tot verontwaardiging.
Voor deze vergadering heeft de gmr dus maar domicilie gekozen in het gebouw van De Parel. Maar daar is ook wat aan de hand: koffieautomaat kapot. Juf Nicolette had dat gemis de hele dag al ervaren, en sjeesde tussen schooltijd en start gmr-vergadering dus naar huis, om haar privé koffiezetter op te halen. "Nooit gedacht dat ik nog eens in de rij zou staan voor m'n eigen Senseo", lacht ze als het apparaat in de pauze tergend langzaam alle leden van de gmr van een bakkie voorziet.

Verschenen in Infomr 4/2007

Gepubliceerd 2012-12-01 12:00:00

Categorie

Sleutelwoorden

Deel dit artikel:

Gerelateerde artikelen

Cookie wetgeving

Online cookiepolicy
De Nederlandse Telecomwet schrijft sinds 5 juni 2012 voor dat de gebruiker van websites op de hoogte moet zijn van het plaatsen en uitlezen van cookies. Een cookie is een bestandje met een tekenreeks dat bij uw bezoek aan een website naar uw computer wordt gestuurd en waarmee uw computer bij een volgend bezoek wordt herkend.

Welke cookies gebruikt de AOb?
1. Google Analytics
De website www.aob.nl plaatst cookies die voortkomen uit het Google Analytics script dat op de website wordt ingeladen. Google Analytics is een hulpprogramma voor webstatistieken waarmee website-eigenaren inzicht kunnen krijgen in de manier waarop bezoekers omgaan met hun website. Door middel van Google Analytics proberen wij uw website bezoek zo gebruiksvriendelijk mogelijk te houden.

Meer informatie over cookies?
Op de volgende websites kunt u meer informatie over cookies vinden:
Consumentenbond: Wat zijn cookies?
Consumentenbond: Waarvoor dienen cookies?
Consumentenbond: Cookies verwijderen
Consumentenbond: Cookies uitschakelen
Deze site maakt gebruik van cookiesMeer informatieAccepteren